Λογοτεχνία

Η ιστορική αλήθεια σε συνδυασμό με τη μυθιστορηματική φαντασία στο ιδιόμορφο αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρον μυθιστόρημα του Καραγάτση, αποτελούν αφενός ένα μορφωτικό ιστορικό ανάγνωσμα και αφετέρου ένα διασκεδαστικό μυθιστόρημα.

Υπάρχει μια κατηγορία βιβλίων στα οποία διάφοροι συγγραφείς από την Αγγλία, την Αμερική, τη Γερμανία, τη Σκανδιναβία και άλλες χώρες όπου σπανίζει η ηλιοφάνεια και η ζέστη, αγοράζουν ένα ερείπιο σε κάποιο σημείο της Μεσογείου και αποφασίζουν να το μετατρέψουν σε εξοχική ή μόνιμη κατοικία τους.

Με τον Ντοστογιέφσκη είχα αφήσει έναν ανοιχτό λογαριασμό που φέρει τον τίτλο «Οι δαιμονισμένοι». Νομίζω πως είναι το τελευταίο από τα σπουδαία του έργα που δεν είχα διαβάσει. Όχι ότι έχει σημασία δηλαδή. Τέτοια κλασσικά έργα δεν αποτελούν υποχρέωση που πρέπει να σβηστεί από κάποια λίστα. Η υποχρέωση προς τον εαυτό μας είναι να καταλάβουμε το νόημα που έχουν τέτοια βιβλία για την δική μας ζωή. Πώς μπορούν να μας επηρεάσουν και ει δυνατόν να μας αλλάξουν προς το καλύτερο.

Η Ιώ Τσοκώνα περιδιαβαίνει στο χώρο και στο χρόνο της πιο ονομαστής περιοχής της Κωνσταντινούπολης. Με καμβά τις αυτοβιογραφικές αναφορές ξετυλίγει μια πολυεπίπεδη παρουσίαση της ζωής των Ελλήνων και όχι μόνο στο κομβικό αυτό σημείο της Πόλης.

Ποιήματα μεταφρασμένα από διάφορες γλώσσες

Η Αννί Ερνώ (Annie Ernaux) τιμήθηκε πρόσφατα με το Νόμπελ λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου της.

Μια επιστολή μακροσκελή

Σου γράφω ίνδαλμά μου Μαρσέλ Προυστ

Το 2013 γράφοντας το ποίημα "Το ιδανικό παγκάκι", η Λητώ Σεϊζάνη, χωρίς να το φαντάζεται αρχικά, ξεκινούσε κάτι σαν κυνήγι θησαυρού.

Η θάλασσα είναι δίκαιη , η μοίρα είναι ίδια για όλους και το ναυάγιο είναι ένα ταξίδι που δεν τελειώνει ποτέ. 

Ναυάγιο, μια λέξη που στο άκουσμά της προκαλεί τρόμο, εξάπτει τη φαντασία και στο υποσυνείδητο σχηματίζονται καταιγίδες που καταπίνουν πλοία, θαλάσσια τέρατα που αγκαλιάζουν και τραβούν στο βυθό πλοία και ανθρώπους. Με την κυριολεκτική έννοια της λέξης θεωρούμε τη βύθιση την προσάραξη ή ακόμα την εξαφάνιση ενός πλοίου.

Πιστά στο ραντεβού τους με τη φύση

Και με την άνοιξη, τον ουρανό, τον ήλιο

Τα δέντρα αυτά -είναι μηλιές;

Ανθίζουν κάθε Απρίλιο

Ασπρίζουν τα κλαδιά τους σαν το χιόνι