Έψαχνα χρόνια και χρόνια αυτό το βιβλίο, την αλληλογραφία δύο συγγραφέων, του Αμερικανού Henry Miller και του Βρετανού Lawrence Durrell. Μια λεπτή ψυχή το βρήκε και μου το έστειλε αλλά ήταν στα γαλλικά. Τέλος πάντων και πάλι ήμουν πολύ ευχαριστημένη από αυτή την ευγενική χειρονομία, δεν μπορεί κανείς να τα έχει όλα.
Η Άκρα Ταπείνωσις και η ταπείνωση του ποιητή.
Η συγγραφέας του κειμένου Ντομινίκ Ανδρεάδου-Μολίν φαντάζεται ένα ταξιδιωτικό ημερολόγιο κάποιου μοναχικού ταξιδιώτη, τυχοδιώκτη , του Ιωάννη Σγουρού, ο οποίος θα ταξίδευε στην Σομαλία και Αιθιοπία της δεκαετίας του 30. Διαβάζουμε εδώ ένα απόσπασμα.
Όνειρα ωραία ή εφιάλτες, σκέψεις αισθηματικές ή πρακτικές, όλα έχουν αποτυπωθεί στη γλώσσα της ποίησης.
Ακολουθούν δέκα ποιήματα, γνωστά και λιγότερο γνωστά. Είναι δέκα ποιητικά όνειρα μεταφρασμένα από διάφορες γλώσσες.
Η μικρή Άλκη του «Ευ πο – Λυ πο» και μετέπειτα αγαπημένη συγγραφέας που ‘σφράγισε’, γλύκανε και ομόρφυνε τις παιδικές αναγνώσεις και τα διαβάσματα πολλών γενεών.
«Μπάο, έλα να βοηθήσεις τη μάνα σου, έρχεται κόσμος.»
Κάθε φορά που χιονίζει, σκέφτομαι το διήγημα «Ο Νεκρός» από τη συλλογή «Οι Δουβλινέζοι» του Τζέιμς Τζόυς, που εκτυλίσσεται μια χιονισμένη βραδιά στο Δουβλίνο στις αρχές του 20ου αιώνα.
Νομίζω πως η πρώτη φορά που ένας άνθρωπος ερωτεύεται είναι η στιγμή εκείνη που γεννιέται ξανά. Δυναμιτίζεται η ανθρώπινη ύπαρξη, τροφοδοτείται η πνευματική συγκρότηση και αυξάνεται η σοφία!
Η Ελληνική γλώσσα είναι τόσο πλούσια, τόσο σπουδαία που κάθε φορά που την παρατηρείς, βιώνεις ένα δέος για την ποικιλία των λέξεων και για το γεγονός πως υπάρχουν τόσες πολλές λέξεις που μπορούν να εκφράσουν ένα συναίσθημα ή μία κατάσταση.
Mια ισπανική ταινία μικρού μήκους της María Trénor του 2011 έχει τίτλο Exlibris και παρακολουθεί 4 ανθρώπους που διαβάζουν σε διαφορετικές στιγμές το ίδιο αντίτυπο του Δον Κιχώτη, αγορασμένο από παλαιοπωλείο.










