Μα πόσες πολλές ταινίες γυρίζονται για αυτή την ηλικιακή ομάδα και για ποιούς λόγους; Τα ατίθασα γηρατειά πάνε σινεμά ή βλέπουν μετά μανίας σήριαλ με θέματα που άπτονται της τρίτης ηλικίας αλλά όχι με τον μίζερο τρόπο που είχαμε μάθει παλαιότερα.  Βασικά…τα ατίθασα γηρατειά θέλουν να συνεχίσουν να πηγαίνουν παντού, θέλουν πολύ απλά να συνεχίσουν να ζουν και να αντιστέκονται στις ηλικιακές προδιαγραφές!

Δεν είναι μόνο που έχει αυξηθεί το προσδόκιμο ζωής. Δεν είναι μόνο που έχουν αυξηθεί και συνεχίζουν να αυξάνονται τα όρια συνταξιοδότησης.΄Στη σημερινή εποχή έχουμε μια πληθώρα θαλερών εβδομηντάρηδων και βάλε που διεκδικούν ίσο μερίδιο ζωής με τους νεώτερους ή σε κάθε περίπτωση δυσκολεύονται να αφήσουν αυτό το μερίδιο που μέχρι αυτή την ηλικία κατείχαν.

Μπορεί να είναι παππούδες και γιαγιάδες και να καμαρώνουν για τα εγγόνια τους, πολλές φορές να τα φροντίζουν κιόλας, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν επιθυμούν να εγκαταλείψουν τις παρέες τους, τα ταξίδια, την κοινωνικότητά τους ακόμη και τις κρυφές τους επιθυμίες ερωτικές ή όχι που κατέπνιγαν μια ζωή. Δεν θέλουν να μπουν στο περιθώριο!

Ο φόβος της απομόνωσης, ο φόβος του απευκταίου κύκλου :  σύνταξη –μοναξιά – ανία – άνοια – γηροκομείο – θάνατος στριφογυρνάει στο μυαλό όλων όσων διαβαίνουν το κατώφλι της τρίτης ηλικίας ίσως παραπάνω και από το φόβο μιας αρρώστιας, πιθανά γιατί η αρρώστια είναι μια έξωθεν απειλή ενώ η μοναξιά είναι το σκουλήκι που σέρνεται ύπουλα στα πόδια μας, μες το σπίτι μας.

Ο, τι και να ισχύει το σίγουρο είναι ότι υπάρχει ένα κοινό που αρέσκεται στις ταινίες που προσφέρουν μια διαφορετική προοπτική ζωής για τους ηλικιωμένους έξω από τα στερεότυπα. Και επειδή ο χώρος του θεάματος εκτός από ψυχαγωγία είναι και μια καλή και εν πολλοίς κερδοφόρα μπίσνα,  είναι πάρα πολλές πια οι ταινίες και τα σήριαλ με ήρωες ανθρώπους της τρίτης ηλικίας!  

Βρίσκεις πια από όλα τα είδη : κουλτουριάρικες, πονεμένες, χοντροκομμένες, αξιόλογες ή μη αλλά όλες μα όλες αγαπησιάρικες. Ακόμη και άν η παραγωγή τους οφείλεται μόνο σε εμπορικούς λόγους- το θέμα φαίνεται ότι τραβάει πολύ κόσμο- το αποτέλεσμα είναι πολύ ενδιαφέρον :

Et si on vivait tous ensemble? / Κι αν ζούσαμε όλοι μαζί; Φίλοι από τα φοιτητικά χρόνια, κουλτουριάρηδες, παντρεμένοι ή χωρισμένοι δεν έχει σημασία πια, με παιδιά και εγγόνια ή χωρίς, αποφασίζουν να συγκατοικήσουν και να γεράσουν μαζί. Η Jane Fonda, η Geraldine Chaplin και οι εξαίρετοι γάλλοι ηθοποιοί Pierre Richard, Claude Rich και Guy Bedos σε ένα πείραμα εναλλακτικής ζωής, που αποτελεί αντικείμενο επιτόπιας μελέτης για έναν μεταπτυχιακό φοιτητή (Daniel Brühl).

Κουαρτέτο. Quartet. Ενας οίκος ευγηρίας πλημμυρισμένος άριες και μουσική. Γιατί και οι πρωταγωνιστές του λυρικού ρεπερτορίου γερνάνε, και πολλές φορές γερνάνε μόνοι οπότε η συγκατοίκηση με μουσικούς φαντάζει ιδανική. Είναι; Σε σκηνοθεσία του Dustin Hoffman και την ανυπέρβλητη Μάγκι Σμιθ να κλέβει την παράσταση!

The best exotic Marigold Hotel το πρώτο αλλά και το (κατώτερο των προσδοκιών) δεύτερο αγαπήθηκαν πολύ και όχι μόνο από τους μεγαλύτερους,για το χιούμορ, την ατμόσφαιρα αισιοδοξίας και την τρέλλα για απόδραση από τα στερεότυπα μιας ομάδας -άγνωστων μεταξύ τους- Βρετανών που βρίσκει καταφύγιο στη μακρινή Ινδία.

Εκδίκηση με στυλ/Going in Style. Εντάξει, το τρίο των ηλικιωμένων εδώ το τερματίζει! Aποφασίζουν στα 65+ να οργανώσουν μια ληστεία τραπέζης αλλά έχουν...τους λόγους τους! Tρυφερή, απολαυστική κωμωδία με τους άπαιχτους Μάικλ Κέιν, Μόργκαν Φρίμαν και Άλαν Άρκιν!

Η αγγλική ταινία του 2003 The Mother δεν ανήκει στο είδος των εύπεπτων ταινιών. Εδώ, δεν βλέπουμε ωραιοποιημένες καταστάσεις για την ζωή μετά τα 70, αλλά την ιστορία μιας αγγλίδας χήρας από την επαρχία που αρνούμενη να συμβιβαστεί με τα στερεότυπα της ηλικίας της και του ασφυκτικού κοινωνικού της περιγύρου οδηγείται σε ακραίες συμπεριφορές. Μια κοινωνιολογική καταγραφή και μια γροθιά στο μικροαστικό μας στομάχι. Με τις άψογες ερμηνείες των Anne Reid και του Daniel Craig!

Tea with the Dames/ Τσάι με τις Κυρίες. Αγγλικό ντοκυμαντέρ του 2018 από τον σκηνοθέτη του «Μια Βραδιά στο Νότινγκ Χιλ». Εδώ το μήνυμα ελπίδας προέρχεται από την αισιοδοξία που εκπέμπουν οι τέσσερις μεγάλες κυρίες της αγγλικής σκηνής : Μάγκι Σμιθ, Τζούντι Ντεντς, Τζόαν Πλόουραϊτ και Αϊλίν Άτκινς με την στάση ζωής τους.

Υπάρχουν βέβαια και δυο τηλεοπτικές σειρές που ξεχώρισαν για την τόλμη με την οποία πλησίασαν τα θέματα της τρίτης ηλικίας. Η υπέροχη σειρά The Kominski Method για την οποία έχουμε ξαναγράψει εδώ, με τον Michael Douglas να μην διστάζει να αποδομήσει το προφίλ του μπαγιάτικου χολυγουντιανού γόη. Και βέβαια η πιο χαλαρή αλλά αξιόλογη σειρά Grace & Frankie, όπου περισσεύει μεν το botox αλλά και το πείσμα της Jane Fonda και της Lily Tomlin να μην αποδεχθούν τα κοινωνικά στερεότυπα της ηλικίας τους. Άσε που είναι η σειρά που έθιξε ευαίσθητα θέματα όχι μόνο για την γυναικεία ανατομία αλλά και για τις φυσικές λειτουργίες του γέρικου σώματος!

Σε όποια ηλικιακή ομάδα κι αν ανήκει κάποιος αξίζει να δει αυτές τις ταινίες!

Κείμενο: Μαριάννα Καραβασίλη

Σ.Σ Τις φωτογραφίες είδαμε στο bbc, cineman, ΕΡΤ και Αθηνόραμα.