Την δεκαετία του ’80, σε μια εποχή χρονικά κοντινή αλλά τεχνολογικά πολύ μακρινή, η Corinne Hofmann, μια νέα κοπέλα από την Ελβετία, πήγε για διακοπές με τον φίλο της στην Κένυα. Η Corinne δεν ήξερε ότι εκεί την περίμενε ο Έρωτας χωρίς τα συνηθισμένα του βέλη αλλά με ένα δόρυ των Μασάϊ στο χέρι.

Βλέποντας έναν πανύψηλο και ωραίο πολεμιστή της φυλής των Samburu Masai που αναγκαζόταν να χορεύει με άλλους της φυλής του στα ξενοδοχεία για να διασκεδάζει τους τουρίστες, η Corinne τον ερωτεύθηκε κεραυνοβόλα και αποφάσισε να εγκαταλείψει τον φίλο της, το κατάστημά της στην Ελβετία και όλες τις ανέσεις της ζωής στην Ευρώπη. Έτσι βρέθηκε, μετά από απίστευτες γραφειοκρατικές και άλλες περιπέτειες, να ζει σε μια καλύβα από λάσπη μαζί με τον αγαπημένο της Lketinga που ανταπέδωσε τον έρωτά της. Τόσο δυνατή ήταν η αγάπη της Corinne για τον άντρα της, για την οικογένειά του, για την φυλή του που αποφάσισε να τον παντρευτεί σύμφωνα με τα έθιμά τους (αλλά πάντως φορώντας άσπρο νυφικό), να κάνει παιδί μαζί του και να ανοίξει παντοπωλείο για τους κατοίκους του χωριού. Ούτε η ελονοσία που την ταλαιπωρούσε κάθε τόσο και την έστελνε στο νοσοκομείο δεν την πτόησε ούτε τα όσα φοβερά σκληρά είδε και έζησε μέσα στην άγρια φύση ανάμεσα στους πρωτόγονους και πάμπτωχους ανθρώπους, με τους οποίους συχνά δεν είχε τρόπο να συνεννοηθεί. Αυτό που τελικά διατάραξε την οικογενειακή ευτυχία δεν ήταν ούτε η προοπτική ότι κάποια στιγμή ο σύζυγός της μπορεί να νυμφευόταν και άλλες γυναίκες κατά τα ήθη και τα έθιμα της φυλής του. Αυτό που έφερε τη ρήξη ήταν η αθεράπευτη ζήλεια εκείνου προς εκείνην. Μονίμως καχύποπτος απέναντί της, την κατηγορούσε διαρκώς ότι είχε άλλες σχέσεις παρ’όλο που η ίδια είχε μάτια μόνο γι’αυτόν και είχε θυσιάσει όλα της τα καλά για να είναι μαζί του στο δικό του περιβάλλον. Έτσι η Corinne πήρε κάποια στιγμή την κόρη της και έφυγε. Τις αναμνήσεις της διηγήθηκε με ειλικρίνεια και αυθορμητισμό, χωρίς λογοτεχνικές απαιτήσεις, στο αυτοβιογραφικό βιβλίο «Η λευκή Μασάϊ» που έγινε ταινία, γνώρισε διάφορες συνέχειες και πουλήθηκε σε εκατομμύρια αντίτυπα. Μπορεί ο έρωτας να έσβησε, η αγάπη της, όμως για την Αφρική παρέμεινε δυνατή και την συνοδεύει ακόμα καθώς προσπαθεί πάντα να στηρίζει αυτή την ήπειρο και τους ανθρώπους της.

Πιο πρόσφατα μια άλλη λευκή γυναίκα, η Stephanie Fuchs από την Γερμανία, ερωτεύθηκε έναν Μασάϊ της Τανζανίας και αποφάσισε να ζήσει μαζί του στο χωριό του. Το ζευγάρι απέκτησε ένα παιδί και η Stephanie (η οποία χαίρεται να δείχνει στις γυναίκες του χωριού πώς να ζουν καλύτερα χωρίς όμως να προσπαθεί να τους επιβάλει τον δυτικό τρόπο ζωής) έγραψε επίσης ένα βιβλίο με τις εμπειρίες της και είναι παρούσα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με το μπλογκ της και διάφορα βίντεο σχετικά με την καθημερινότητά της.

Κείμενο: Λητώ Σεϊζάνη

www.litoseizani.com