Αν υπάρχει κάποιος συγγραφέας που αξίζει τον θαυμασμό αυτός είναι ο Honoré de Balzac! Όχι μόνο για το συγγραφικό του έργο που εδραιώνει το ρεαλισμό στον κόσμο της μυθιστοριογραφίας, αλλά για τη στάση του απέναντι στη συγγραφή. Υπήρξε ένας πραγματικά υπηρέτης του καλογραμμένου βιβλίου που παρατηρεί και την πιο ασήμαντη λεπτομέρεια, αφού στα μικρά κρύβεται όλη η ουσία τελικά.
Η συγγραφή ενός καλού κειμένου απαιτεί μεγάλη αφοσίωση, πνευματική αφύπνιση και διαρκή προσπάθεια. Ο καλός συγγραφέας σε κάθε του κείμενο πρέπει να ξεπερνά το προηγούμενο, αφού η γραφή έχει μεν ένα υπόστρωμα που αφορά την έμφυτη κλίση ενός ανθρώπου προς αυτή. Αλλά περιέχει στο μεγαλύτερο μέρος της την προσπάθεια καλλιέργειας αυτής της κλίσης. Στην περίπτωση του Μπαλζάκ θα προσθέταμε και την διεισδυτική ματιά του με την οποία καταγράφει, ανατέμνει θα λέγαμε την Γαλλική κοινωνία του 19ου αιώνα.
Ο Ονορέ ντε Μπαλζάκ υπήρξε γόνος αστικής οικογενείας, γεννήθηκε το 1799 στην Τουρ και πέθανε στο Παρίσι το 1850. Αυτός που θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους μυθιστοριογράφους όλων των εποχών δεν είχε εύκολο δρόμο ως προς την αναγνώριση του συγγραφικού του έργου. Μόλις το 1829 με την έκδοση του μυθιστορήματός του «Οι Σουάνοι» αναγνωρίστηκε η συγγραφική του δεινότητα, απετέλεσε μάλιστα και την πρώτη εμπορική επιτυχία του!
Στην «Ανθρώπινη Κωμωδία» (La Comédie humaine) που θεωρείται από τα πιο σημαντικά έργα της γαλλικής λογοτεχνίας του 19ου αιώνα, συγκέντρωσε το σύνολο σχεδόν του έργου του. Μια πολυεπίπεδη τοιχογραφία της Γαλλίας του 19ου αιώνα.
Ο Honoré de Balzac υπηρέτησε την τέχνη του γραπτού λόγου με ακούραστη αφοσίωση, δίψα για επιθυμία βελτίωσης, ατελείωτη αγάπη για την πνευματική χαρά που προκαλεί σε έναν συγγραφέα η αίσθηση ότι έγραψε ένα κείμενο που πραγματικά αξίζει ανάγνωσης και προσοχής. Έγραφε με πυρετώδεις ρυθμούς, θα μπορούσαμε χωρίς υπερβολή, να πούμε ότι αυτός ο άνθρωπος ζούσε και ανέπνεε για τη συγγραφή. Δούλευε δεκαπέντε ώρες καθημερινά, ξενυχτούσε αρκετά έχοντας για μοναδική του συντροφιά τον καφέ που τον κρατούσε ξάγρυπνο και σε εγρήγορση.
Ενδεικτική αυτής της αγάπης του είναι η αγωνία του για την τελειότητα του βιβλίου που παραδίδει, μη διστάζοντας να παρέμβει για να ζητήσει αλλαγές ακόμα και τη στιγμή εκείνη που το χειρόγραφο είχε πάρει το δρόμο του τυπογραφείου!
Ένας συγγραφέας που δε σταμάταγε να γράφει, 90 και πλέον μυθιστορήματα με 2.504 ήρωες να έχουν ξεπηδήσει μέσα από τον συγγραφικό οίστρο ενός ανθρώπου που έζησε μόνο 51 χρόνια!
Ναι, ο Ονορέ Ντε Μπαλζάκ είναι το πρότυπό μου. Με μοναδική διαφορά ότι δεν πίνω καφέ, ας έχω συντροφιά το αγαπημένο μου τσάι και ας βυθιστώ σε μονοπάτια συγγραφικής έμπνευσης…
Κείμενο: Μαρία Σκαμπαρδώνη