Τέχνες

Μια σειρά αγαλμάτων προκαλεί μια σειρά σκέψεων και συνειρμών που συνδυάζονται με την πρόληψη των ακραίων φυσικών φαινομένων.

Το 1967 η Alison Knowles, Αμερικανίδα εικαστική καλλιτέχνις, ιδρυτικό μέλος του κινήματος Fluxus, έγραψε με τη βοήθεια κομπιούτερ –γεγονός πρωτοποριακό για την εποχή- ένα ποίημα που είχε τίτλο "A house of dust“ σε συνεργασία με τον James Tenney.

Μυστικά καλά κρυμμένα, άφθονες δόσεις γαμήλιας υστερίας, εύθραυστες ισορροπίες. Νομίζω πως λίγες ταινίες περιέπλεξαν τόσο την αγάπη, το μίσος, το πλήγωμα, το θυμό όσο το «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ».

Από μακριά δείχνει σαν ακόλουθος Σατύρων και Σειληνών, ένας λεπτεπίλεπτος νεαρός που γλεντάει με κρασιά σε διονυσιακές γιορτές, μεθάει και διασκεδάζει. Από κοντά, όμως, τι είναι το βαρύ σπαθί στο οποίο στηρίζεται, πιο μεγάλο απ'το μπόϊ του θα λέγαμε, και πάνω σε τι ακουμπάει το ένα του πόδι;

Φωνάζει ο άνθρωπος, φωνάζει αλλά δεν τον ακούει κανείς.

Ο Claude Frollo της Παναγίας των Παρισίων, ο θρησκόληπτος, ιδιοτελής και δολοπλόκος ήρωας του μυθιστορήματος του Victor Hugo στην κινηματογραφική προσέγγιση της Disney.

Μια ωραία μέρα που περιδιάβαινα σε κάποια κεντρική συνοικία του Βερολίνου, συνάντησα αυτό το άγαλμα που μου έκανε εντύπωση γιατί μου φάνηκε εκτός τόπου. Τι δουλειά είχε εδώ αυτός ο Γάλλος βασιλιάς που η πινακίδα στο βάθρο του τον αποκαλούσε μάλιστα και άγιο;

Η Ειρήνη με τον μικρό Πλούτο στην αγκαλιά, είναι ένα αντίγραφο αγάλματος του γλύπτη Theodor Kötschau (1868-1949) μέσα σε ένα πάρκο στην πόλη Κάσσελ της Γερμανίας.

Το διασημότερο έργο του Κλιμτ που κατηγορήθηκε από τη μετά – βικτωριανή εποχή του 1900 ως «πορνογραφικό», ακόμα και αν παρουσίαζε τους δύο εραστές ντυμένους με μανδύες! Όμως, ποτέ άλλοτε ο παθιασμένος εναγκαλισμός ενός ζευγαριού δεν αποδόθηκε τόσο τρυφερά, τόσο δυναμικά, τόσο όμορφα.

«’Ενας τίμιος και ειλικρινής καλλιτέχνης απέθανε, σχεδόν υπό εχεμύθειαν, όπως επέρασε και την ταλαιπωρημένην του ζωήν» έγραφε ο Παύλος Νιρβάνας, επ’αφορμή του θανάτου του ζωγράφου το 1913.