Ο Νιζίνσκι και Το απομεσήμερο ενός Φαύνου

Ο Νιζίνσκι και το Απομεσήμερο ενός Φαύνου

H ιστορία της εμβληματικής χορογραφίας που άλλαξε μια για πάντα το ύφος του χορού με τον μοντερνισμό της.

Στις 29 Μαίου του 1912 δόθηκε στο Παρίσι η πρεμιέρα του μπαλέτου “Το απομεσήμερο ενός φαύνου“ που έμελλε να μείνει στην ιστορία όχι μόνο γιατί ήταν η πρώτη χορογραφική δουλειά του Nijinsky αλλά ιδίως γιατί άλλαξε μια για πάντα το ύφος του χορού με τον μοντερνισμό της. Το μπαλέτο αυτό υπήρξε προϊόν ευτυχούς συγκυρίας. Κατ'αρχήν έχουμε το μέγιστο ταλέντο του Νιζίνσκι που κυριαρχούσε στο στερέωμα του χορού στις αρχές του 20ού αιώνα. Ο Νιζίνσκι λοιπόν, πρότεινε στον Σεργκέϊ Ντιαγκίλεφ, περίφημο διευθυντή των ρώσικων μπαλέτων και εραστή του, να παρουσιάσουν ένα μπαλέτο εμπνευσμένο από την ελληνική αρχαιότητα. Επέλεξαν, από κοινού, το συμφωνικό ποίημα του Claude DebussyPrélude à l'après-midi d'un faune “. Τα σκηνικά και τα κοστούμια υπέγραψε ο ρώσος ζωγράφος Leon Bakst

Στην πρωτοποριακή χορογραφία που εμπνεύστηκε πέταξε στα αζήτητα τα περίτεχνα κοστούμια και τις λεπτεπίλεπτες κινήσεις του κλασσικού χορού, χαρακτηριστκό όλων των μέχρι τότε χορογραφιών. Ο Νιζίνσκι στήνει πλάγια τους χορευτές, όπως στις τοιχογραφίες της μινωικής Κρήτης, τους ντύνει με αραχνοΰφαντους χιτώνες που αφήνουν το κορμί και κατά συνέπεια την κίνηση ελεύθερα, δίνοντας έμφαση στην αδρή, στυλιζαρισμένη κίνηση. Όμως η αποδοχή αυτών των νεωτερισμών από το κοινό της εποχής δεν υπήρξε εύκολη. Στην γενική δοκιμή της παράστασης και παρά τις λαμπρές παρουσίες των Claude Debussy, August Rodin, Maurice Ravel, Jean Cocteau στην αίθουσα Chatelet, συνάντησε τη σιωπή του αμήχανου κοινού που βρήκε το θέαμα ιδιαίτερα τολμηρό, ειδικά την τελική σκηνή με τις ερωτικές σχεδόν κινήσεις του θνήσκοντος φαύνου.

O βαρώνος Adolf de Meyer, περίφημος φωτογράφος μόδας, έβγαλε μια σειρά από φωτογραφίες κατά τη διάρκεια των δοκιμών, αφήνοντάς μας μια πολύτιμη παρακαταθήκη του όλου εγχειρήματος σε ένα φωτογραφικό λεύκωμα.

 

 Πρώτη δημοσίευση : www.peopleandideas.gr


Εκτύπωση   Email