Το Ντουμπάι και η ψευδαίσθηση της ευτυχίας

Το Ντουμπάι και η ψευδαίσθηση της ευτυχίας

Το Ντουμπάι φαντάζει στα μάτια και το νου των περισσότερων ως ένα μέρος με αφάνταστη πολυτέλεια, πολλές ευκαιρίες για αγορά ακριβών αντικειμένων, μία ευκαιρία για πολυτέλεια και χλιδή.

Οι περισσότεροι ονειρεύονται να το επισκεφτούν για τουρισμό ή για να γιορτάσουν κάποια σημαντική προσωπική τους στιγμή, να ζήσουν λίγες ημέρες πολυτέλειας, να απολαύσουν ακριβό φαγητό ή ακριβές αγορές. Διαβάζουν τους επώνυμους που το επισκέπτονται για ξέφρενα βράδια διασκέδασης, ενδόμυχα μπορεί και να ζηλεύουν την οικονομική δυνατότητα εκείνων που το απολαμβάνουν σε όλο του το μεγαλείο.

DUBAI

 Πάντοτε προσπαθούσα να βλέπω πίσω από τις κουρτίνες, να διακρίνω τους άνθρακες πίσω από τον θησαυρό. Να βλέπω πως αυτό που λάμπει δεν είναι χρυσός και μπορεί να μην είναι τόσο λαμπερό όσο φαίνεται.

Στο Dubai η πολυτέλεια κρύβει πίσω της εκμετάλλευση αδύναμων ανθρώπων, φτώχεια, περιθωριοποίηση, απαξίωση. Ο πλούτος είναι απατηλός τις περισσότερες φορές και αυτό όχι μόνο στην περίπτωση του Ντουμπάι.

Τα τεχνητά ανθρώπινα δημιουργήματα δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την ομορφιά της φύσης και τα μαγικά τοπία που έχουμε λεηλατήσει με τόση αλαζονεία. Ένας ψηλός ουρανοξύστης ή ένα πολυκατάστημα με μεγάλη ποσότητα υλικών αγαθών μπορεί να προσφέρει μία εξωτερική αισθητική απόλαυση, αλλά δεν γεμίζουν ουσιαστικά την ψυχή. Γιατί και τα υλικά αγαθά γοητεύουν επιδερμικά, αλλά δεν ολοκληρώνουν πνευματικά.

Για αυτό και δε θα ζήλευα ποτέ εκείνους που κάνουν διακοπές ακριβές στο Ντουμπάι. Περισσότερο θα ενδιαφερόμουν να ταξιδέψω σε μία Αφρικανική χώρα η οποία είναι πιο φτωχή, αλλά πλούσια σε φυσικό περιβάλλον.

Ο πλούτος, έχω την εντύπωση, δε σχετίζεται αποκλειστικά με την κατανάλωση και τα υλικά αγαθά. Είναι περισσότερο ψυχική κατάσταση, μπορεί να αισθάνεσαι πλούσιος και ας βρίσκεσαι σε ένα ερημικό νησί με μία καλύβα.

Για αυτό δε θεωρώ το Ντουμπάι ένα μέρος που μου εξάπτει το ενδιαφέρον για να το επισκεφτώ –όχι πως δε θα το ήθελα. Αλλά, ναι, θα προτιμούσα τη Ναμίμπια και το Νεπάλ περισσότερο από αυτό. Γιατί η ουσία δεν είναι το εξωτερικό περίβλημα, αλλά ο εσωτερικός κόσμος.

 

Κείμενο : Μαρία Σκαμπαρδώνη

 


Εκτύπωση   Email