Sixties α λά ελληνικά

Charms, Idols, Cinquetti, Sounds, ήταν μερικοί μόνον από αυτό που ονομάστηκε τότε μοντέρνο ελληνικό τραγούδι. Ένα από τα πλέον ευχάριστα, συναρπαστικά και –κυρίως- διασκεδαστικά κομμάτια της δεκαετίας του ’60 (της καλύτερης,  μουσικά, δεκαετίας που υπήρξε ποτέ). Βέβαια, για να τα λέμε σωστά, δεν ήταν και τελείως ελληνικό...αλλά πάντως με ελληνική παρουσία και φωνή, κυριάρχισε στο δεύτερο μισό της δεκαετίας και για πολύ μετά.

Πάμπολλα συγκροτήματα και τραγουδιστές ή τραγουδίστριες, ενθουσιασμένοι από τα ξένα μουσικά τεκταινόμενα (Beatles, Kinks, Rolling Stones, Βρετανική εισβολή, hippies, rock, κ.λπ.),ή ίσως και απλώς ενθουσιασμένοι από το στυλ (το «ίματζ» που λέμε σήμερα) των ξένων, άρχισαν να ξεφυτρώνουν σε κάθε σημείο της χώρας, να παίζουν σε συναυλίες σε «κινηματοθέατρα» και μικρά γήπεδα, αντιγράφοντας όσο μπορούσαν καλύτερα στο ντύσιμο, στο στήσιμο, στις κινήσεις, στην ερμηνεία, στον χορό και στο τραγούδι τους ξένους «συναδέλφους» τους. Άρχισαν λοιπόν να κατακλύζουν την μουσική σκηνή και την δισκογραφία, τραγούδια που είτε ήταν μεταφρασμένες διασκευές/αποδόσεις κάποιων ξένων, είτε ήταν δικές τους συνθέσεις που θύμιζαν πάρα πολύ τις ξένες επιτυχίες. Εγώ είπα σήμερα, να ασχοληθώ με αυτά τα μεταφρασμένα στα ελληνικά τραγουδάκια, που μας έχουν χαρίσει απίστευτο κέφι, τρελούς χορούς, αλλά και πολλές φορές, τρελό γέλιο.

Keep Searchin’ (Follow The Sun) τραγουδούσε το 1965 ο Del Shannon για την αγάπη του που ήταν μια κοπέλα αποδιωγμένη από την κοινωνία (άγνωστος ο λόγος...) και για την αισιοδοξία του ότι ακολουθώντας τον ήλιο, θα βρούνε ένα ασφαλές μέρος για τον έρωτά τους. We gotta keep searchin', searchin', find a place to hide  Searchin', searchin', she'll be by my side If we gotta keep on the run we'll follow the sun. Ξέχνα-ξέχνα...μας τραγουδούσαν και οι πολυαγαπημένοι Charms (σε στίχους του Κ.Τσερώνη) το 1967, δίνοντας τον τίτλο “Έξω απ’τον κόσμο”. Ο Τάκης Ιερεμίας (τότε τραγουδιστής του συγκροτήματος) καλούσε την αγαπημένη του να ξεχάσει λύπες και πόνους (και πάλι αγνοούμε την αιτία...) και να τον ακολουθήσει στη φωλιά τους που θα βρισκόταν κάπου...έξω απ’τον κόσμο Ξέχνα ξέχνα την παλιά ζωή ξέχνα ξέχνα να χαρείς μπορείς μέσα στην φωλιά μας αν βρεθείς έξω απ’ τον κόσμο έξω απ’ τον κόσμο.  

Το έτος 2525  - Τhe Sounds με τραγουδιστή τον μουστακάτο γόη της εποχής Τάκη Αντωνιάδη. Αν τυχόν, Τούτ’ η γή, Τουτ’η γή, Δεν έχει διαλυθεί Κι ο άνθρωπος χαθεί Αλλά ζει... Αν και το πρωτότυπο In the year 2525 των Zager & Evans (1969) έφτανε μέχρι το έτος 9595, προσπαθώντας να δώσει μια εφιαλτική εικόνα του μέλλοντος του ανθρώπου, η αφελής εκδοχή (απόδοση στα ελληνικά από την Ρ. Ζαλοκώστα) των Sounds αρκείται σε περιγραφές όπως Θα πατούν τα κουμπιά, τα κουμπιά τι να κάνουνε τα πόδια πια και Και παντού τεμπελιά, τεμπελιά, δε θα υπάρχει πια καμιά δουλειά (εντάξει, ως προς τη δουλειά, μέσα έπεσαν...) και θα περνούν ωραία ,μ’ ένα ρομπότ παρέα...

⇒ Το 1968 ο Tom Jones με την σόουλ φωνή και το αρρενωπό στυλ, έκανε μεγάλη επιτυχία την “Delilah”. Μια υπέροχη και σπαραξικάρδια power ballad της εποχής, όπου ένας άντρας, βλέπει από το παράθυρο του σπιτιού της, την αγαπημένη του να ερωτοτροπεί με έναν άλλον. Θολώνει το μυαλό του, περιμένει να φύγει ο άλλος και την σκοτώνει...Λίγο μετά, αποφασίζει να την ξανασκοτώσει ο Τέρης Χρυσός, ένα από τα πιο χρυσά ονόματα της εποχής, με την πάντα υπερβολική, ψευτο-ρομαντκή ερμηνεία του. Ο Λ.Κογκαλίδης γράφει τους στίχους, το ονομάζει Μικρή Ντιλάιλα και ο κος Χρυσός μας τραγουδά για μια μικρή, ίσως και αθώα Ντιλάιλα (εδώ που τα λέμε, πώς να κάνει ο Τέρης Χρυσός τον απατημένο, πονεμένο και θολωμένο εραστή;;;). και για τα όνειρά μας και την χαρά μας που παίρνουν φτερά ...όλες τις λύπες μπορείς να τις σβήσεις εσύ...μικρή Ντιλάιλα. Αχ...καημένη μου Delilah, τί καλά που έκανε ο Tom Jones και σε μαχαίρωσε και δεν έζησες να ακούσεις την Χρυσή Μικρή Ντιλάιλα... 

 Suddenly you love me ήταν ο τίτλος μιας από τις μεγαλύτερες επιτυχίες των Tremeloes, το 1967. Οι πολύ καλοί Έλληνες Idols το τραγούδησαν στα ελληνικά ως “Ξαφνικά με αγαπάς”. Πετυχημένη μετάφραση και αξιοπρεπέστατη ερμηνεία του τραγουδιού, που δίκαια έγινε στην χώρα μας μεγάλη επιτυχία. Λίγο πιο ρομαντικοί και αισθηματίες οι Tremeloes (Oh, there's never been a woman who could treat me like you do Who could trample on my pride and play around as much as you), λίγο πιο σκληροί οι Idols (Θέλω να σου πω αντίο και να φύγω μακριά μα σε βλέπω να δακρύζεις κι η καρδιά μου σε πονά),  πάντως εμφανίζονται αμφότεροι ερωτευμένοι και ανίσχυροι να αντισταθούν μπροστά στην μοιραία κοπέλα-“πεταλούδα”.

⇒ Ένα από τα πιο γνωστά και αγαπημένα τραγούδια όλων των εποχών είναι η σύνθεση του John Fogerty, Proud Mary. Τόσο στην πρωτότυπη εκτέλεση του από τους Creedence Clearwater Revival (1969), όσο και από τις υπέροχες διασκευές των Solomon Burke (1969), του ζεύγους Ike & Tina Turner (1971) και της Tina Turner μόνης της σε διάφορα live αλλά και στούντιο (1993), είναι ένα σπουδαίο ροκ κομμάτι, με λίγο περίεργους στίχους. Λέγεται ότι ο Fogerty ξεκίνησε να το γράφει, έχοντας στο μυαλό του μια σκληρά εργαζόμενη καθαρίστρια. Επειδή όμως, η μουσική του θύμισε τον ήχο του τροχού ποταμόπλοιου (;;;), στα μισά του κομματιού η Proud Mary φαίνεται να είναι ένα ...πλοίο! Big wheel keep on turnin' Proud Mary keep on burnin' Rollin', rollin', rollin' on the river . Σε στίχους του Αθαν. Τσόγκα, τραγούδησαν οι Cinquetti (Θυμάστε τον Λάκη Τζορντανέλι;;;) το 1970 το “Υπερήφανη Μαίρη”. Αν και ο τίτλος ακούγεται απελπιστικά αστείος, οι ελληνικοί στίχοι βγάζουν πιο πολύ νόημα από τα ποταμόπλοια και την καθαρίστρια του Fogerty και εμφανίζουν μια γλυκιά, μελαγχολική Μαιρούλα που κρατά κρυμένο κάποιο μυστικό. Γέλα , γέλα,  γέλασέ μου Μαίρη της φωνάζει ο Λάκης που δεν αντέχει να την βλέπει έτσι Αχ δεν μπορώ να την βλέπω την γλυκιά τη Μαίρη να πονά κι όταν την ρωτάω τι είναι, τι συμβαίνει με υπερηφάνεια με κοιτά

⇒ Tom Jones και πάλι! Μεγάλη φωνή,φοβερός χορευτής-performer, λατρεμένη ανδρική φιγούρα της εποχής! Έπεφταν ξερές οι αγγλιδούλες στις συναυλίες του και εμείς εδώ βλέπαμε ξανά και ξανά στην πτωχή τηλεορασούλα μας, αποσπάσματα από τα σόου του. Γι’αυτό και ο μικρο-σταρ Νίκος Αντωνίου, αποφάσισε να τραγουδήσει “Γιατί, αγάπη μου, γιατί;”, την ελληνική απόδοση δηλαδή της μεγάλης επιτυχίας του Jones Help Yourself (1968).  Ένα πολύ καλό ποπ τραγούδι, που μιλά για την αξία και το μεγαλείο της αγάπης και του έρωτα. Ο κος Αντωνίου (σε στίχους και πάλι Αθ. Τσόγκα) με μια μελιστάλακτη ερμηνεία (ξέρετε, αυτή που τα ταυ, τα πι και τα σίγμα, μόλις βγαίνουν, δίνοντας μια αίσθηση μεταξύ ψευδίσματος και « όου, λείπω πολλά κρόνια από Ελλάντα») , απευθύνεται σε μια κοπέλα που δεν ανταποκρίνεται (γιατί άραγε;...) στην αγάπη του, αυτός όμως το έχει καταλάβει ότι κατά βάθος είναι αυτός που αγαπάει.

 Παντοτινά οι δυο μαζί είχαν ονομάσει οι The Blue Rocks, την διασκευή τους στο πασίγνωστο και ολίγον ψυχεδελικό ποπ Happy Togehther (1967) των Turtles. Ήταν η μοναδική μεγάλη επιτυχία τόσο για τους Turtles, όσο και για τους The Blue Rocks. Οι Turtles με αυτό το τραγούδι που είχαν αρχικά αρνηθεί να πουν, εκτόπισαν από το Νο.1 το Penny Lane των Βeatles. Το Happy Together μιλάει για μια αγάπη χωρίς ανταπόκριση όπου ο ερωτευμένος νέος φαντάζεται στιγμές ευτυχίας με το κορίτσι που αγαπά. Imagine me and you, I do I think about you day and night, it's only right To think about the girl you love. Οι Blue Rocks , στους ελληνικούς στίχους του (σωστά μαντέψατε...) Αθ. Τσόγκα, δεν απείχαν και πολύ από τις φαντασιώσεις των Turtles. Μες στα παρακάλια  κι αυτοί για να πείσουν το κορίτσι να ενδώσει και να πέσει στην αγκαλιά του επίδοξου «καλού» της. Με όπλο την αέρινη μισο-ξενική προφορά και πολλές μεταφορές , παρομοιώσεις και άλλα καλολογικά στοιχεία , δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι  έζησαν αγκαλιά, στην κρυφή τους την φωλιά !  Σε μια μικρή φωλιά κρυφή φωλιά θα ζούμε αγκαλιά μαζί σαν δυο πουλιά σφιχτά να σε κρατώ να σε δεχτώ με τα φιλιά μου. 

Κείμενο: Marlykon

 

Πρώτη δημοσίευση: peopleanideas.gr

 

 


Εκτύπωση   Email