Γιατί γράφουν οι συγγραφείς;

Γιατί γράφουν οι συγγραφείς;

Από πού εμπνέονται οι καλλιτέχνες, οι λογοτέχνες; Πηγή έμπνευσης μπορεί να είναι η μουσική, τα συναισθήματα, τα ταξίδια, τοπία, ορισμένα πρόσωπα, τα βιβλία που διαβάζει κανείς. Αλλά το πάθος δεν σου το εμπνέει κανείς, πρέπει να τό'χεις μέσα σου. Χωρίς αυτό κάθε έμπνευση μοιάζει άχρωμη και αδύναμη.

Υπάρχουν εκείνοι που γράφουν για να εκφραστούν. Εκφράζονται καλύτερα με τον γραπτό λόγο, δεν είναι ετοιμόλογοι στον προφορικό, χρειάζεται να δουν τις σκέψεις τους διατυπωμένες γραπτώς μπροστά τους, να τις τροποποιήσουν, να τις διορθώσουν, να τις κάνουν τέλειες.

Υπάρχουν όσοι γράφουν για να εντυπωσιάσουν, για να πουν κάτι πρωτότυπο, μια εξυπνάδα ίσως, για να σοκάρουν και να κερδίσουν είτε τον θαυμασμό είτε τον αποτροπιασμό του αναγνωστικού κοινού.

Υπάρχουν αυτοί που αγαπούν την λογοτεχνία και γράφουν επειδή έχουν ταλέντο ή επειδή πιστεύουν ότι έχουν ταλέντο. Τους αρέσει να βλέπουν τα ωραία τους λόγια, τους στίχους, τις ιστορίες τους -προϊόν διαβάσματος, μελέτης ή και έμφυτου χαρίσματος- παραταγμένα στο χαρτί.

Υπάρχουν αυτοί που γράφουν για να βγάλουν λεφτά, αν και το επάγγελμα του συγγραφέα είναι από τα λιγότερο προσοδοφόρα. Ελάχιστοι γίνονται διάσημοι και πλούσιοι στην διάρκεια της ζωής τους, συχνά είναι και θέμα τύχης. Τρανό παράδειγμα στα πρόσφατα χρόνια η συγγραφέας της σειράς βιβλίων με ήρωα τον Χάρρυ Πόττερ. Άλλοι αποκτούν φήμη μετά θάνατον και γίνονται κλασσικοί.

Καμμιά φορά οι λιγότερο ταλαντούχοι συγγραφείς αποδεικνύονται οι πιο εργατικοί. Ό,τι τους λείπει σε έμπνευση το αναπληρώνουν με ώρες πολλές πάνω στο πληκτρολόγιο, με ώρες αφιερωμένες σε δημόσιες σχέσεις και marketing. Πολλοί έχουν κάνει και ειδικές σχολές για να μάθουν να γράφουν έτσι ώστε να έχουν απήχηση στο ευρύ κοινό.

Είναι και οι λεγόμενοι "στρατευμένοι" που ουσιαστικά προπαγανδίζουν μέσω των βιβλίων τους τις ιδέες και τις θέσεις κάποιου κόμματος.

Γιατί γράφουν οι συγγραφείς;

Για διάφορους λόγους, όπως φαίνεται. Για να ανοίξουν την καρδιά τους, να εκθέσουν τον ψυχικό τους κόσμο προς τα έξω, να δικαιωθούν, να μείνουν στην αιωνιότητα. Κάποιοι αποδεικνύονται προφητικοί, άλλοι έχουν μια φαντασία που καλπάζει και παράγει πολλές πρωτότυπες ιστορίες. Είναι και μερικοί που δημιουργούν με το γράψιμό τους μια νέα, ίσως πλαστή ταυτότητα όχι μόνο χάρη σ'ένα ψευδώνυμο αλλά και σε μια κοσμοθεωρία που είναι διαφορετική απ'αυτήν που υποστηρίζουν στην πραγματική, συμβατική τους ζωή. Ο Καρλ Μάϊ στην Γερμανία, συγγραφέας βιβλίων για παιδιά, είχε μια πολυκύμαντη ζωή που θα άξιζε να την μελετήσει ένας ψυχίατρος. Ήταν ένας απατεώνας-λογοτέχνης.

Κάθε συγγραφέας έχει την δική του αφετηρία και την δική του πορεία σ'αυτό που διάλεξε να κάνει σαν επάγγελμα ή σαν χόμπυ. Είναι μια μοναχική απασχόληση, ως γνωστόν, και επιφυλάσσει συχνά μεγαλύτερες λύπες παρά χαρές. Κάποιοι απ'αυτούς που το επιλέγουν, πάντως, έχουν ανάγκη το γράψιμο όσο και τον αέρα που αναπνέουν.

Μπορεί οι ίδιοι οι συγγραφείς να μην το γνωρίζουν την στιγμή που γράφουν, αλλά συχνά τα βιβλία τους έχουν και θεραπευτική αξία. Ένα αξιόλογο βιβλίο κάνει καλό στην ψυχή μας, στη σκέψη μας. Εκ πείρας μπορώ να πω, σαν αναγνώστρια, ότι η κλασσική λογοτεχνία, αλλά όχι μόνο, είναι σε θέση να μας βοηθήσει, κυριολεκτικά να μας στηρίξει στα δύσκολα και να μας ανοίξει τα μάτια σε πολλά σημαντικά ζητήματα της ζωής.

Λητώ Σεϊζάνη

https://www.litoseizani.com

21.08.21


Εκτύπωση   Email